Vandaag stonden we wat later op. Het was onze laatste volledige dag. Morgen hebben we nog een halve dag, voordat we ’s avonds terug naar Dusseldorf vliegen. Maar als eerste ontbijten dus in het hotel.
Het zwembad was helaas nog gesloten in verband met algen. Dat werd weer een dagje aan het strand liggen.

We liepen er rond 10;30 heen en huurden weer twee bedjes met een parasol. We bleven er de hele dag. Uiteindelijk wilden we wat gaan eten, maar aangezien het zo enorm warm was wilden we niet te ver lopen. Fast food wilden we eigenlijk niet. Het is hier veel te duur en je krijgt er weinig. Uiteindelijk toch maar bij de Mcdonalds beland, vanwege de airco.

Daarna liepen we terug naar ons bedje en lagen er totdat de warmte veel te heet werd, ondanks dat we onder een parasol in de schaduw van palmbomen lagen. We besloten even af te koelen in de hotel kamer. Door de hitte 1,7 km naar het hotel gelopen. Daar even gedoucht en gekeken of het zwembad inmiddels weer open was. Nee helaas, het was nog altijd gesloten.

Vervolgens zijn we maar weer terug gelopen naar het strand en hebben nog even gelegen voordat we de zee in gingen. We wilden dit keer later op de middag in de zee, omdat ik eerder deze week flink verbrand was door het zwemmen. De zon scheen wel, maar niet meer zo fel.
Na 1,5 uur zwemmen zagen we donkere wolken en wilden gauw naar het hotel gaan voordat het zo hard zou gaan regenen en onweren als gisteravond. En ja, we waren net binnen toen de regen met bakken uit de lucht kwam vallen. Dit was rond 18;45. Dan maar alvast de koffers redelijk klaar maken, zodat morgen alleen de laatste dingetjes er nog in moeten.
Rond 19;45 had ik er genoeg van en wilde toch ergens wat gaan eten. Richard wilde liever in het hotel blijven, maar ik vond het zonde van onze laatste avond. We liepen dus met een hele grote paraplu van het hotel door de stort regen naar Jungceylon, het winkelcentrum. We gokten het er maar niet op om naar de markt te gaan en daar te gaan eten. Daarom aten we kip sate in de Food Bazaar in de Aziatische afdeling onderin het winkelcentrum. Daar is alles veel goedkoper. Ook souvenirs en massages.
Ik kocht er een zeeppompje, een mok en een peper – en zout stelletje dat stond op een onderzetter in de vorm van een ananas. Dat allemaal gemaakt van kokosnoten. Voor als we ooit gaan samenwonen haha.
Daarna wandelden we nog even door het winkelcentrum en kochten nog meer souvenirs bij de Big C.
Op de foto waar Richard opstaat zie je de regen van de trappen afstromen.

Na Jungceylon liepen we terug naar het hotel. Het was inmiddels gestopt met regenen. Onderweg stopten we nog bij een winkeltje die de bikini’s 150 Baht (4,50 euro) goedkoper verkocht dan ik had betaald op het strand. Meteen nog een meegenomen voor mam en een t-shirt gekocht. Daarnaast nog magneten gekocht voor de mensen die magneten sparen en vervolgens naar het hotel gelopen om de blog te typen.

Leuke weetjes:
– Elektrische kabels vervangen ze niet. Ze plaatsen gewoon elke keer nieuwe. Alle kabels hangen dan ook een grote bossen door elkaar.
– Als je wat koopt krijg je meteen een rekenmachine in je hand geduwd waar je intypt hoeveel je wil betalen. Ik zei vaak 1/3e van de prijs en vaak werd het 1/4e. Afdingen is normaal hier en anders betaal je veel te veel.
– Tuk tuks zijn even duur als taxi’s en afdingen kan dus ook.
– Een kostuum laten maken kan hier voor 75 euro. Het zelfde met gala jurken en trouwjurken. Alles compleet erop en eraan.
– Overal maken ze je gek of je gebruik wil maken van Tuk tuks, massaaaaaaages (met heel veel nadruk op de “a”) of een kostuum wil kopen.
– Wc papier kennen ze op openbare wc’s niet.
– Dat geluid wat we hoorden en dachten dat het een aap was op Koh Phi Phi bleek een gekko te zijn. Heel normaal hier en doet niks.
– Ze eten hier dus bijna geen kakkerlakken, maden en sprinkhanen.
– Geld tellen ze 4 keer na bij de kassa als ze geld terug moeten geven. De draaien het elke keer om en tellen opnieuw.
– Maestro kaart werkt niet!!! Ook niet als je ING hebt en de pas op Wereld instelt. Creditcard is dus een must anders kun je niet pinnen!
– Een witte huid is hier zeer gewild en overal verkopen ze dan ook whitening producten. Zelfs in de Nivea zonnebrandcreme.
– De koninklijke familie hangt overal in Phuket op.
– In winkels zie je soms kleine altaars.
– Schoenen uitdoen in winkels is normaal.
– Gedroogde vis, gedroogd fruit en gedroogd zeewier krijg je in elke supermarkt. Ook heeft Lays chips hier aparte smaken: Zalm, zeewier, sushi smaak etc.
– Fruit is hier niet goedkoop!! In Nederland is het fruit goedkoper.
– Ze rijden hier 120 km per uur door de bebouwde kom en remmen pas op het laatste moment. De zeebra paden die er liggen dienen nergens voor.
– Ze halen zowel links als rechts in. Toch gebeuren er geen ongelukken. Horen nooit sirenes.
– Met 5 personen op een scooter past en is hier de normaalste zaak van de wereld.
– Het stinkt hier af en toe behoorlijk naar riool op straat en die geur gaat in je haar zitten…
– Honden en katten lopen overal los (op Koh Phi Phi)
– Met 30 man in de laadbak van een vrachtwagen zitten zie je overal.

Dit is denk ik het laatste blog bericht. Morgen worden we om 19;00 opgehaald en vliegen om 22;10 naar Dusseldorf. Dit keer hebben we twee tussenlandingen. De eerste is in Bangkok en de tweede in Abu Dhabi.
We landen rond 14;00 ’s middags in Duitsland. Op de heenvlucht hadden we geen jetlag en hopelijk hebben we dat bij thuis komst ook niet.
Misschien dat het verslag van morgen vrijdag of zaterdag nog gepost wordt. En zo niet dan verschijnen volgende week reviews en meer foto’s over de twee hotels en aparte verslagen over zowel Phuket als Koh Phi Phi.

Begin september gaan we als het goed is nog een keer op vakantie. We wachten een last minute af en anders gaan we roadtrippen door 12 landen in Europa. Hopelijk lees je dan ook mee! 🙂
P.s.: Let niet op alle spelling fouten in elk bericht. Ik heb met een hele slechte wifi verbinding ’s avonds laat elke keer de hele blog getypt. Ik mocht al blij zijn dat ze (vaak na 1,5 uur per avond ermee bezig zijn..) gepubliceerd werden. Thuis verbeter ik de fouten nog wel.

DOEIIIIIII

food ontbijt

Over de auteur

Joyce is de oprichtster van TravelBalloon.nl. Na vele vakanties vond ze het tijd om de avonturen die zij en Richard hebben meegemaakt te delen met anderen.

Gerelateerde berichten

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.